เช้าวันใหม่ ณ บ้านสวนอ้อมสุข โฮมสเตย์ บรรยากาศก็ตรงตามสโลแกนที่ว่า “บ้านสวนอ้อมกอดธรรมชาติ” บ้านสวนอยูติดลำคลอง ท่านกลางกลิ่นไอของบรรยากาศไทย ๆ ที่แสนจะเรียบง่าย สงบ และร่มรื่นด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด มีสายลมเย็นฉ่ำที่พัดผ่านมาตลอดเวลา ซึ่งเหมาะกับการมาผักผ่อนกับครอบครัวและ ผองเพื่อนที่ต้องการบรรยากาศความเป็นส่วนตัว มีระเีบียงริมน้ำที่เป็นมุมพักผ่อนให้ได้สัมผัสกับธรรมชาติ ที่บ้านสวนนี้มีห้องพักที่ชื่อคล้องจองกัน ดังนี้ เรือไม้อ้อมจันทร์, เรือนไม้อ้อมใจ, เรือไม้อ้อมเดือน, อ้อมดาว, เรือไม้อ้อมตะวัน และ เรือไม้้อ้อมฟ้า ที่ริมน้ำนี้จะมีพระสงฆ์พายเรือมาบิณฑบาตรทุกวัน ถ้าใครต้องการจะใส่บาตรตอนเ้ช้า ก็สามารถติดต่อป้าอารยาได้ครับ

ดูรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ บ้านสวนอ้อมสุข http://www.baansuanaomsuk.com

ติดต่อป้าอารยา
ที่อยู่ : บ้านสวนอ้อมสุข ตรงข้ามหมู่ที่ 4 ต.วัดประดู่ อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม 75110
โทร : 081-868-0059, 089-049-8623
อีเมล : baansuanaomsuk@hotmail.com

หลังจากที่เราทำภารกิจตอนเช้ากันเสร็จแล้ว ก็วางแผนการเดินทางต่อในวันนี้ ซึ่งพวกเราก็ย้อนกันไปถ่ายรูปที่อัมพวาอีกรอบ เพื่อความหนำใจ โดยเส้นทางที่เราใช้เดินทางคือ เส้นทางที่ระบุไว้ในแผนที่มาบ้านอ้อมสุข จนมาถึงอัมพวาก็พักหาอะไรทาน อากาศวันนี้ร้อนมาก ร้อนกว่าเมื่อวานเสียอีก ทำเอาแทบจะเป็นไข้เลยครับ และเราก็เดินทางออกจากอัมพวาไปที่ค่ายบางกุ้ง ซึ่งมี unseen thailand อยู่ นั่นคือ โบสถ์ปรกโพธิ์ หลวงพ่อนิลมณี ซึ่งเป็นโบสถ์เก่าแก่ ที่มีต้นโพธิ์ขึ้นปรงคลุมไปทั่วทั้งโบสถ์ ซึ่งตอนที่เราไปถึงนั้น มีกรุ๊ปทัวร์ที่มาเป็นคณะ ลงมาพอดี ทำใ้ห้คนเยอะมากจนดูแออัดไปเลย

โปรแกรมตอนแรกเราตั้งใจกันว่าจะไปที่ ตลาดร่มหุบต่อ แต่ว่าฝนก็ไม่เป็นใจเอาเสียเลย ดันมาตกเอาตอนนี้ จึงเดินทางกลับดีกว่า ก่อนจะกลับไหนๆ ก็มาแล้วก็แวะนมัสการ องค์พระปฐมเจดีย์ซักนิด แต่เรามาตอนที่เขาปรับปรุงซ่อมแซม ทำให้มองเห็นเจดีย์เป็นผลเงาะเลยครับ เพราะมีเหล็กโครงและไม้ คาดผ่านกันไปมาเต็มไปหมด บริเวณข้างๆ องค์พระปฐม จะมีตลาดโต้รุ่ง ซึ่งจะมีร้านที่คนรู้จักกันคือ ร้านไอสครีม ลอยฟ้า ที่ออกทีวีอยู่บ่อยๆ เจ้าของร้านก็จะยืนควงอาวุธประจำการ คือที่ตักไอสครีม และผลัดกับการโยนไปมา ท่าทางคล่องแคล้ว

และทริปนี้ขอทิ้งท้ายด้วยภาพองค์พระปฐมเจดีย์ในยามค่ำคืนครับ

ในวันเสาร์อาิทิตย์เราจะเห็น “ลูกสาว” ของบรรดาร้านค้า มาช่วยขายของด้วย ซึ่งก็ช่วยเรียกสายตาจากหนุ่มๆ ได้เยอะเลยครับ ที่คิดแบบนี้เพราะสังเกตุจากหลายๆร้าน อาจจะเป็นเทคนิคการขายก็ได้ อันนี้ผมไม่ทราบเหตุผลจริงๆ เพราะไม่กล้าถาม ^^;

บ้านขุนจำนงจีนารักษ์ ก็มีการจัดมุมใหม่ ย้ายทีวี ย้ายตู้ ที่ดูเกะกะ ให้อยู่ติดกับผนัง เพื่อให้นักท่องเที่ยวเดินชมได้สะดวก ส่วนพี่ที่วาดรูปอยู่หน้าบ้านขุนฯ ก็ยังอยู่เหมือนเดิมครับ ฝีมือไม่ตก เสื้อที่พี่เขาเพ้นต์ จะมีสัญลักษณ์คำว่า “สามชุก” ซึ่งผมเพิ่งนึงสงสัย ว่าทำไมเหมือนกันจัง พี่เขาบอกว่า วาดอยู่ทุกวัน แต่สังเกตุดีๆ จะมีบางจุดที่่ต่างกัน ว่าแล้วพี่เขาก็วาดให้ดูเลยครับ มือนิ่งมากๆ

เดินมาอีกหน่อย ก็เจอกับ ลานโพธิ์ ที่หลายๆคนจะชอบมานั่งพักผ่อนกัน เพราะตรงนี้เคยเป็น “ที่ว่าการอำเภอสามชุก” จะมีต้นโพธิ์ใหญ่คอยให้ร่มเงา ซึ่งวันที่ผมไปก็เจอกับ นักเรียนมานั่งบรรเลงดนตรีไทยให้ฟัง ซึ่งก็มีกล่องรับบริจาคตั้งอยู่ด้านหน้า ตามแต่จิตศรัทธา ตรงข้ามกัน เป็นร้าน ติ่มซำ “ลิ้ม ฮั่ว เฮง” ผมเคยมากินอยู่แต่เมื่อมองไปอีกที เอ๊ะ เหมือนไม่ใช่ร้านเดิม เนื่องจากเขาแต่งร้านใหม่ ผมก็ลืมถ่ายรูปร้านที่เขาแต่งใหม่มาให้เปรียบเทียบ แต่ดูทันสมัยขึ้น ชั้นวางถ้วยชา กาแฟ โบราณ ได้หายไปแล้ว ด้านหน้าร้านก็ทำใหม่หมด สรุปว่า เหมือนคนละร้านกันเลยก็ว่าได้ ในรูปด้านบนนี้ เป็นร้านขายเสื้อ ขายของที่ระลึก กับฝั่งตรงข้ามกันคือ “โรงแรมอุดมโชค” ซึ่งไม่ได้เปิดทำการมานานแล้ว แต่ครั้งนี้ที่ผมไปนั้นเขาได้ปรับปรุงสภาพให้เป็น ร้านกาแฟ และเครื่องดื่ม ด้านบนที่เคยเป็นโรงแรมก็ ได้นำหนังโบราณมาฉายให้ชมฟรีๆด้วย ในห้องก็จะมีเก้าอี้ยาว และแอร์เย็นๆให้ได้ดับร้อนกันได้ ส่วนตรงบันได เขาก็มีกล่อง เขียนไว้ว่า “ค่าน้ำ ค่าไฟ” เป็นกล่องบริจาคครับ

มีร้านอรุณสวัสดิ์ ที่ผมเพิ่งเห็น น่าจะเป็นร้านที่เปิดใหม่ ในร้านก็จะตกแต่งด้วยของเล่นโบราณๆ ที่ได้บรรยากาศแบบ classic โทนสีในร้านก็จะออกฟ้า เขียว มีสินค้ากิ๊ฟช๊อปขายอยู่ เป็นร้านแนวๆ แบบที่เห็นได้ทั่วไปตามแหล่งท่องเที่ยวดังๆ อาทิ ปาย , อัมพวา เป็นต้น แล้วก่อนกลับในครั้งนี้ได้เห็นร้านก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นยักษ์ จะยักษ์แค่ไหนดูกันเองจากภาพครับ

เหตุผลที่ตลาดสามชุกเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้ เป็นเพราะอะไร? ลองอ่านจากลิ้งค์ด้านล่างนี้ครับ
ตลาดร้อยปีสามชุก The Designed Market

เว็บไซต์ตลาดสามชุก
http://www.samchuk.in.th

สารานุกรมเสรี ตลาดสามชุก
http://th.wikipedia.org/wiki/ตลาดสามชุก

ตบท้ายด้วยภาพที่เคยถ่ายไว้ ตอนที่ไปครั้งแรก ครับ

ตลาดลาดชะโดก่อตั้งมาเป็นเวลากว่า 100 ปี โดยพัฒนามาจากตลาดน้ำ เดิมชุมชนชาวจีนสร้างเรือนแพทรงไทยค้าขายสองฝั่งคลอง เกิดเป็นรูปแบบตลาดน้ำ ต่อมาได้ใช้พื้นที่ริมน้ำซึ่งเป็นของวัดลาดชะโด สร้างตลาดไม้ใต้ถุนสูงพ้นน้ำเพื่อค้าขาย แล้วขยายเข้าไปสูงฝั่งเรื่อยๆ จำนวนเกือบร้อยคูหา ในอดีตมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก

ด้วยความน่าสนใจและเสนห์ของตลาดเก่าแก่แห่งนี้ ทำให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาเยี่ยมชมเป็นระยะๆ ทั้งยังเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนต์ไทยและละครโทรทัศน์มาถ่ายทำหลายเรื่อง อาทิ “บุญชู” , “รักข้ามคลอง” , “สตางค์” , “ชื่นชอบชวนหาเรื่อง” , “ดงดอกเหมย” , “ความสุขของกะทิ” เป็นต้น

วัตถุล้ำค่า วังมัจฉามากมี

ของดีทำจากปลา ในนามีข้าว

มีอีกคำขวัญครับ

“ลาดชะโดแดนทำหรีด อดีตแหล่งรวมปลา

เสาศาลาวัดต้นใหญ่ ภาพยนตร์ไทยมาถ่ายทำ

งามล้ำด้วยสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น”

ตลาดลาดชะโดมีความคล้ายคลึงกับตลาดสามชุกมาก และยังคงสภาพความเก่าแก่และมนต์ขลังอยู่ อย่างไม่เสื่อมคลาย ซึ่งในความรู้สึกของผมเอง จะได้บรรยากาศคนละอย่างกับที่ “สามชุก” ซึ่งตอนนี้สามชุกเองพัฒนาไปมาก และมนต์เสน่ห์ของความเก่าแก่เริ่มจะจางหายลงแล้ว เพราะมีธุรกิจหลายชนิดได้เข้ามากอบโกยกันที่นี่ พื้นที่แทบทุกตารางเมตรเป็นเงินเป็นทอง เลยก็ว่าได้ มีร้านค้าเต็มไปหมด โดยเฉพาะช่วงวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ ซึ่งผมเคยไปครั้งก่อนๆ จะดูเป็นตลาดที่เงียบสงบอยู่บ้าง แต่ตอนนี้หามุมสงบยากเสียแล้ว ซึ่งต่างจากที่ลาดชะโด ผมพูดได้เลยว่า มีมุม ที่ใครต้องการความสงบ ต้องการสมาธิในการทำงาน น่าไปนั่งมากๆ มันเงียบ เย็น และได้บรรยากาศ ถ้าคุณเบื่อที่จะนั่งอยู่บ้าน ลองแวะไปที่ลาดชะโดครับ ที่นี่มีกิจกรรมไว้บริการนักท่องเที่ยว อาทิ

• นั่งเรือชมวิถีชีวิตริมคลองลาดชะโด จากท่าน้ำคันทรีโฮม ไปตลาดลาดชะโด
• ชมร้านขายยาแผนโบราณสภาพเดิมๆ
• สัมผัสการนวดฝ่าเท้าริมคลอง
• ก๋วยเตี๋ยวเรือริมคลอง (มีคนคอนเฟิร์มว่าอร่อยมาก)
• ดูของเก่าจากอดีตในตลาดลาดชะโด
• ชมการสาธิตการยกยอหาปลาของชาวบ้านริมน้ำ
• พายเรือชมวังมัจฉาธรรมชาติ อาทิ ปลาชะโด ปลากราย ปลาหางแพน ปลาเทโพ ปลาสวาย
• นั่งเรือชมบ้านทรงไทยริมน้ำ และรังนกกระจาบ
• ชมสถานที่เคยใช้ถ่ายทำภาพยนต์
• ชมอาคารเรียนไม้ ที่ยาวที่สุดในโลก (ยาวมากๆครับ เป็นอาคารรูปตัว E)
• ศาลาการเปรียญอายุ 100 กว่าปีของวัดลาดชะโด (ใหญ่มาก เสาทำจากไม้ตะเคียน)
• ชมพิพิธภัณฑ์ชาวนาลาดชะโด
• นิทรรศการภาพเก่าเล่าอดีต
• สถานีตำรวจ (งงใช่ม่ะครับ คุณต้องไปดูเอง แล้วจะอึ้ง)

บรรยากาศภายในตลาดลาดชะโด มีสินค้าพื้นบ้าน ที่ใช้วัตถุดิบในท้องถิ่น มีพิพิธภัณฑ์ประมงพื้นบ้าน ที่เก็บรวบรวมอุปกรณ์การจับปลา และการทำนาของชาวบ้านไว้ แต่ในความรู้สึก ยังจัดแสดงแบบกระจัดกระจายอยู่? มีร้านขายพวงหลีด ที่เป็นเจ้าแรกในประเทศที่ทำพวงหลีดจากผ้าเช็ดตัว

สถาปัตยกรรมเก่าแก่ของตลาดลาดชะโดที่ยังคงรักษาไว้ ที่นี่ได้รับรางวัลพระราชทานอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ปี 2549 ประเภทชุมชนพื้นถิ่น ส่วนใหญ่ตลาดเก่าๆ ตามต่างจังหวัดจะเป็นตลาดลักษณะนี้และตั้งอยู่ริมน้ำ เมื่อก่อนแถวบ้านเราก็เคยมี แต่น่าเสียดายที่ถูกรื้อทิ้งไปแล้ว

ร้านที่อยู่ติดริมน้ำทำให้อากาศที่ร้อนๆ เย็นสบายขึ้นเยอะ ถ้าไปนั่งชิลๆ ตรงนั้นก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ ตรงริมน้ำนี้มีบริการนวดจับเส้นด้วย

การเดินทางของผู้คนสมัยก่อนจะใช้เรือเป็นยานพาหนะ ใต้ถุนสูงเพราะพอถึงเดือน กันยา – ตุลา ช่วงที่น้ำมา จะทำให้ระดับน้ำสูงมาก เพื่อกันน้ำท่วมจึงต้องทำให้สูงเกินกว่าระดับน้ำให้เยอะๆ ถ้าน้ำขึ้นสูงจะกลายเป็นตลาดกลางน้ำ

โรงเรียนวัดลาดชะโด เป็นโรงเรียนที่มีอาคารไม้ลักษณะเด่น รูปตัว E และมีความยาวที่สุดในประเทศไทย ดูจากภาพด้านล่างสุดแล้วจะทราบว่า ที่ว่ายาว มันยาวแค่ไหน สะพานไม้เก่าที่หน้าโรงเรียน ไปยังอีกฝั่งซึ่งเป็นสถานีตำรวจ ซึ่งโรงพักนี้ก็ยังอยู่ในสภาพเดิมๆ ทุกประการ ถ้าคุณลืมภาพของโรงพักสมัยก่อนเป็นอย่างไร แวะมาที่นี่ครับ

ส่งท้ายด้วยภาพวัดลาดชะโด และศาลาการเปรียญที่ใหญ่มาก เสาทำด้วยไม้ตะเคียนขนาดใหญ่ จากขนาดของศาลา บ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองในอดีตของที่นี่ได้เป็นอย่างดี และสังเกตุที่ลำโพงขยายเสียงของวัด จะใช้ทั้งหมด 4 ด้าน ด้านละ 7 ตัว ทำให้ได้ยินไปทั่ว ในวันพระผู้คนจะแห่แหนมากันจนแน่ศาลาเลยทีเดียว

คราวหน้าจะเก็บลายละเอียดยิบย่อยมาฝากครับ

]]> http://talk2trip.com/2009/05/%e0%b8%95%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%8a%e0%b8%b0%e0%b9%82%e0%b8%94-1.html/feed 3 http://talk2trip.com/2008/08/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%8a%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%95%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5.html http://talk2trip.com/2008/08/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%8a%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%95%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5.html#comments Sun, 17 Aug 2008 17:30:58 +0000 Talk2Trip http://talk2trip.com/?p=26 ได้ยินกิตติศัพท์ของที่นี่มานานพอสมควรแล้ว เมื่อมีโอกาสได้ไป ก็ไม่ลืมเก็บภาพมาฝากชาว ทอล์คทูทริปครับ ที่ตลาดสามชุกนี้เป็นตลาดเก่าแ่ก่ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง ของจังหวัดสุพรรณบุรีที่ยังคงกลิ่นไอของความขลัง เก่าแก่ และบรรยากาศเดิมๆ ไว้เป็นอย่างดี มีนักท่องเที่ยวไปเยือนตลาดเยอะมาก รายการทีวีหลายรายการก็ไปถ่ายที่นี่ มีร้านบ้านโค๊ก ที่เป็นร้านที่มีชื่อเสียงมากในตลาด เพราะเมื่อเข้าไปในร้านแล้ว คุณจะต้องตะลึุงกับผลิตภัณฑ์จากโค๊ก แทบทุกชิ้นจากมุมโลก ได้รวมไว้ที่นี่เลยครับ เรียกง่ายๆ ว่าเป็นพิพิธภัณฑ์โค๊กเลยก็ว่าได้ และที่หนึ่งที่ใครไปก็ต้องเข้าไปเยี่ยมชมก็คือ พิพิธภัณฑ์บ้านขุนจำนงจีนารักษ์ เป็นบ้านไม้ ที่ตกแต่งใหม่ พื้นบ้านขัดจนเงาวับเลยครับ มีของใช้ที่ยังคงเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี เช่นหมอนรองฝิ่น ตู้เย็นสมัยก่อน โต๊ะ เก้าอี้ ที่นอน และจานชามต่างๆ และที่นี่ก็มีร้านถ่ายรูปโบราณ เป็นร้านที่รับถ่ายรูปมานานแล้ว ภาพที่ถ่ายเป็นภาพขาวดำ ทำให้ดูโบราณจริง ๆ ครับ มีดาราหลายคนได้มาถ่ายรูปไวกับร้านนี้ด้วย