วันที่ 2 ของทริปภูเก็ต วันนี้ตื่นแต่เช้าเลยครับ เพราะอยากไปดูพระอาทิตย์ขึ้น แต่ว่าฝนช่างเป็นใจ ลงเม็ดแต่เช้าเลยทำให้อากาศค่อนข้างหนาว ต้องหาคนข้างๆมากอด ^^ วันนี้ก็ได้ทริปที่ไร้จุดมุ่งหมายอีกแล้ว เพราะไม่ได้เตรียมตัวมาเลยจริงๆว่าจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง แต่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปที่อุทยานแห่งชาติสิรินาถ เพื่อแต้มตราของอุทยาน จะให้เดินไปก็กระไรอยู่ เพราะคงไปได้ไม่ไกลนัก ผมจึงเช่ามอเตอร์ไซต์ 1 วัน ในราคา 200 บาท น้ำมันเต็มถัง ก่อนอื่นเลยก็จะลองขึ้นไปตามหาดเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ค่อยชินกับเส้นทางนัก จึงได้ขอแผนที่ภูเก็ตมาดู จึงได้จุดหมายใกล้ๆ คือหาดในทอน ซึ่งอยู่ติดกับหาดในยางนี่เอง พอขับไปก็มีสายฝนโปรยลงมาเล็กน้อย เมื่อผมถ่ายรูปที่หน้าหาดอยู่ ก็เห็นมรสุมที่กำลังพัดพาเข้ามา เป็นเงาดำทะมึนมาแต่ไกล ชั่วอึดใจเดียวขณะที่กำลังจะสตาร์ทรถกลับนั้นเอง ฝนก็เทกระหน่ำลงมาทำเอาผมแทบตั้งตัวไม่ทัน พอขับวนกลับได้ไม่ถึงนาที ฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างหนัก จึงจอดแวะที่ศาลาริมหาด ในตอนแรกคิดว่า มันจะช่วยคุ้มฟ้าคุ้มฝนได้บ้าง แต่ไม่เลยครับ ยิ่งอยู่ชายทะเลด้วย ทำให้มีกระแสลมจากชายหาดพัดพาเอาละอองฝนเข้ามา ทำเอาผมเปียกไปเกือบทั้งตัวเลย ก็ได้ยืนหนาวอยู่ที่ศาลาอยู่พักหนึ่ง น่าจะประมาณชั่วโมงได้ ฝนก็ซาลง ก็เลยรีบขับรถกลับไปที่ห้องพักเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะถึงทางเข้าโรงแรม Indigo Pearl ก็เหลือบเห็นร้านข้าว ก็เลยแวะเข้าไป กะว่าจะสั่งข้าวทานซะหน่อย แต่เขาไม่ได้ขายข้าวครับ มีแต่ขนมจีน ผมก็เลยสั่งมาชิมจานหนึ่ง น้ำยาของเขาแปลกมากครับ ไม่เคยทานที่ไหนมาก่อน มันมีสีเขียวเหลืองๆ คล้ายกับแกงเขียวหวาน แต่รสชาติไม่ใช่ครับ รสชาติหวานถูกปากมากๆ ได้กลิ่นเครื่องเทศ ป้าคนขายเขาบอกมันเป็นสูตรของชาวใต้ ผมเรียกน้ำยานี้ไม่ถูกเหมือนกัน แต่ หรอยแรง! พอกลับมาที่ห้องก็รีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วก็ออกมาอีกครั้ง คราวนี้ผมเข้าไปที่อุทยานแห่งชาติสิรินาถ เพื่อแต้มตรา ซึ่งเดิมนั้นชื่อว่า “อุทยานแห่งชาดหาดในยาง” บรรยากาศก็เงียบๆครับ มีห้องพักรับรองนักท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติสิรินาถนี้มีพื้นที่บริเวณชาวหาดยาว ตั้งแต่ หาดทรายแก้ว หาดไม้ขาว หาดในยาง และหาดในทอน เลยทีเดียว พื้นที่บนผืนดินนั้นมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่อยู่ในทะเลอันดามัน

อุทยานแห่งชาติสิรินาถ

จุดเด่นที่เป็นเอกลักษณ์ของอุทยานแห่งชาติสิรินาถคือ ชายหาดที่มีความร่มรื่นด้วยทิวสนธรรมชาติและพรรณไม้ป่าชายหาดที่ร่มรื่น มีความยาวต่อเนื่องกันถึง 13 กิโลเมตร ชายฝั่งทะเลยังประกอบไปด้วยแนวปะการังน้ำตื้นอันเป็นที่อยู่ของปลานานาชนิด ระยะเวลาที่เหมาะสมที่จะไปเที่ยวชมอุทยานแห่งชาติจะอยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายน-เมษายน เพราะเป็นช่วงที่หมดฤดูมรสุม อากาศเย็นสบาย ท้องทะเลเรียบ ท้องฟ้าแจ่มใส โดยเฉพาะในช่วงเดือนพฤศจิกายน-กุมภาพันธ์ เป็นช่วงฤดูที่มีเต่าขึ้นมาวางไข่บริเวณชายหาดต่างๆ เช่น หาดในยาง หาดไม้ขาว และหาดสาคู

แหล่งสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ

• หาดทรายแก้ว และหาดไม้ขาว เป็นชายหาดที่สวยงามมาก เหมาะสำหรับการพักผ่อนหย่อนใจและการมานั่งรับประทานอาหาร
• หาดในยาง ซึ่งเป็นที่ทำการอุทยานฯมีหาดทรายที่สวยเหมาะสำหรับการดำน้ำแบบผิวน้ำมาก
• หาดในทอน ลักษณะเป็นเวิ้งอ่าวที่สวยงามหาดทรายทอดโค้งออกจากตัวเกาะ เป็นมุมที่สงบเหมาะสำหรับการพักผ่อน
• หาดลายัน เป็นหาดที่น่าสนใจอีกหนึ่งหาดที่สวยงาม หาดทอดยาวจนถึงหาดบางเทาเหมาะสำหรับการเล่นน้ำและพักผ่อนหย่อนใจ
• เกาะแวว เป็นเกาะที่อยู่กลางน้ำห่างจากฝั่ง 800 เมตร มีปะการัง ใต้น้ำหลายชนิด สามารถดำน้ำแบบผิวน้ำและแบบ scuba ได้ด้วย
• เส้นทางศึกษาธรรมชาติ ระบบนิเวศป่าชายหาด เป็นเส้นทางที่น่าสนใจอีกเส้นทางหนึ่ง ชมพันธุ์ไม้และพืชที่ขึ้นในป่าชายหาด

กิจกรรมที่ทำได้ในเขตอุทยานแห่งชาติสิรินาถ

• เล่นน้ำ
• ดำน้ำดูปะการังผิวน้ำและแบบ scuba
• ถ่ายภาพ
• ปั่นจักรยาน
• ดูดาว
• พักผ่อนรับประทานอาหาร
• จัดประชุมสัมมนา

การเดินทาง

จากตัวเมืองภูเก็ตเดินทางมายังอุทยานแห่งชาติสิรินาถจากสี่แยกอำเภอกลางตรงขึ้นไปจนถึงแยกเข้าสนามบิน (แยกเืมืองใหม่) เลี้ยวซ้ายและตรงเข้ามา ประมาณ 5 กิโลเมตร ถึงทางแยกไปยังสนามบินและหาดในยาง ให้เลี้ยวซ้ายไปทางหาดในยางถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติสิรินาถเลยครับ มีเส้นทางอื่นๆอีกตามนี้ครับ จากพังงาผ่านสะพานท้าวเทพกระษัตรีและสะพานสารสิน ตรงเข้ามายัง อ.ถลาง ก่อนถึงตัวเมืองจะมีแยกเข้าสนามบิน ให้เลี้ยวขวา ตรงมาเรื่อยๆเจอทางแยก ไปยังสนามบินและหาดในยาง ให้เลี้ยวซ้ายไปทางหาดในยาง จะเจอกับอุทยานแห่งชาติสิรินาถ

• จากท่าอากาศยานดอนเมืองฯ – ท่าอากาศยานภูเก็ต ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 15 นาที
• สถานีขนส่งภูเก็ต – ท่าอากาศยานภูเก็ต ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง
• ท่าอากาศยานภูเก็ต – ที่ทำการอุทยานแห่งชาติสิรินาถ ใช้เวลาประมาณ 10 นาที

สถานที่ติดต่อ

อุทยานแห่งชาติสิรินาถ 89/1 หมู่ที่ 1 บ้านในยาง ต.สาคู??อ. ถลาง??จ. ภูเก็ต?? 83140 โทรศัพท์ 0 7632 8226, 0 7632 7152?? โทรสาร 0 7632 7152?? อีเมล sirinath_np@yahoo.com แผนที่การเดินทางไปอุทยานแห่งชาติสิรินาถ

คลิกเพื่อดูภาพใหญ่

เมื่อได้แต้มของอุทยานแห่งชาติสิรินาถแล้ว ฝนก็ตกลงมาอีก ทำให้เสียเวลาเดินทางไปนิดหน่อย แต่ก็ตกไม่มากครับ หลังจากนั้นแดดก็ออก อากาศกำลังดี เหมาะแก่การขับรถเที่ยวเลยละ ในช่วงที่ฝนตกนั้นผมก็นั่งคุยกับพี่เจ้าหน้าที่อุทยานเกี่ยวกับ อุทยานอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกับที่นี่ ไหนๆ ก็มาถึงภูเก็ตแล้ว ก็ไปชมอุทยานอื่นๆ บ้างดีกว่า ซึ่งตอนขามานั้นผมสังเกตุเห็นป้ายบอกทางไปอุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง ,อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา, อุทยานแห่งชาติสิมิลัน และอุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่ ทั้งหมดนี้อยู่ในพื้นที่ของจังหวัดพังงา ซึ่งก็น่าจะไม่ไกลนัก ผมจึงตัดสินใจซิ่งรถมอไซต์ย้อนกลับไปที่ จังหวัดพังงา เพื่อที่ที่อุทยานแห่งชาิติ เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง ก่อนเป็นอันดับแรก เพราะใกล้ที่สุด ระยะทางจาก อช.สิรินาถ ถึง อช.ลำปี-ท้ายเหมือง ประมาณ 25 กิโลเมตร เมื่อผมมาถึง ก็พบกับบรรยากาศคล้ายๆ กับที่ อช.สิรินาถเลย เป็นชายหาดติดริมทะเล มีต้นสนและพื้นพันธุ์ริมชายหาดเหมือนกัน

อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง

เป็นหาดที่มีลักษณะค่อนข้างตรงและยาวจากอำเภอท้ายเหมืองไปจนถึงเขาหน้ายักษ์ ในช่วงไม่มีมรสุมสามารถเล่นน้ำได้ แต่ไม่เหมาะเล่นน้ำในช่วงมรสุมที่มีคลื่นลมแรงเนื่องจากชายฝั่งมีความลาดชันมาก บริเวณหาดท้ายเหมืองจะมีเต่าทะเลขึ้นมาวางไข่ ระหว่างเดือนพฤศจิกายน-เมษายน ของทุกปี ทางอำเภอท้ายเหมืองจึงจัดให้มีงานประเพณีอนุรักษ์เต่าทะเล ระหว่างวันที่ 1-9 มีนาคมทุกปีโดยกำหนดกิจกรรมให้นักท่องเที่ยวเข้าร่วมทำกิจกรรม คือ การปล่อยเต่าทะเล การดูเต่าทะเลวางไข่ นักท่องเที่ยวที่สนใจเข้าร่วมกิจกรรมต้องปฏิบัติตามที่อุทยานแห่งชาติกำหนด มิฉะนั้น จะเป็นการรบกวนเต่าทะเลที่ขึ้นมาวางไข่

กิจกรรม

• กิจกรรมชายหาด
• ขี่จักรยานศึกษาธรรมชาติ
• ชมทิวทัศน์
• แค้มป์ปิ้ง

สถานที่ติดต่อ

อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง หมู่ที่ 5 ต.ท้ายเหมือง อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา 82120 โทรศัพท์ 08 4059 7879, 0 7641 7206 โทรสาร 0 7641 7206?? อีเมล lampi_thaimueang_np@hotmail.com

การเดินทาง

รถยนต์ เดินทางตามทางหลวงแผ่นดินซึ่งจะมีสายหลักๆ 3 สาย คือ

• ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 เส้นทางถนนนเพชรเกษมเป็นทางหลวงแผ่นดินสายหลักของภาคใต้ เป็นทางเรียบชายฝั่งทะเลด้านตะวันตก รวมระยะทางจากกรุงเทพฯ ถึง พังงาประมาณ 839 กิโลเมตร
• ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ซึ่งจะแยกจากทางหลวงหมายเลข 4 ที่อำเภอตะกั่วป่า ผ่านจังหวัดสุราษฎร์ธานี สิ้นสุดเส้นทางที่จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยใช้เส้นทาง สุราษฎร์ธานี – ตะกั่วป่า – ท้ายเหมือง ระยะทาง 210 กม.
• ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 เส้นทางสายโคกกลอย – ภูเก็ต โดยใช้เส้นทาง ภูเก็ต – โคกกลอย – ท้ายเหมือง หรือ พังงา – โคกกลอย -ท้ายเหมือง ระยะทาง 66 กม.

เครื่องบิน

เนื่องจากจังหวัดพังงาอยู่ห่างจากสนามบินภูเก็ตซึ่งเป็นสนามบินนานาชาติเพียง 66 กิโลเมตร ดังนั้นการเดินทางเข้าสู่จังหวัดพังงาโดยเฉพาะอำเภอท้ายเมืองด้วยเครื่องบินจึงสะดวกมาก แล้วเดินทางต่อโดยรถยนต์ตามทางหลวงหมายเลข 402 สนามบิน – โคกกลอย -ท้ายเหมือง ระยะทาง 40 กม.

รถโดยสารประจำทาง

• ใช้รถโดยสารประจำทาง กรุงเทพฯ – พังงา รถ ป.2 ราคา 357 บาท รถ ป.1 ราคา 441 บาท และจากพังงาถึงอุทยานฯ ระยะทาง 62 กม. เดินทางต่อถึงอำเภอท้ายเหมืองโดยรถสองแถว พังงา – ท้ายเหมือง ราคา 30 บาท แล้วเดินทางต่อถึงอุทยานฯ โดยรถจักรยานยนต์รับจ้างราคา 30 บาท
• ใช้รถโดยสารประจำทาง กรุงเทพฯ – ท้ายเหมือง รถ ป.2 ราคา 370 บาท รถ ป.1 ราคา 451 บาท เดินทางถึงอุทยานฯ โดยรถจักรยานยนต์รับจ้างราคา 30 บาท
• ใช้บริการ รถ กรุงเทพฯ – โคกกลอย รถ ป.2 ราคา 375 บาท รถ ป.1 ราคา 485 บาท แล้วเดินทางต่อถึงอำเภอท้ายเหมืองโดยรถประจำทาง โคกกลอย – อำเภอท้ายเหมือง ราคา 20 บาท เดินทางต่อถึงอุทยานฯ โดยรถจักรยานยนต์รับจ้างราคา 30 บาท

แผนที่การเดินทางไปอุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง

คลิกเพื่อดูภาพใหญ่

ข้อมูลแน่นเชียวสำหรับบันทึกนี้ แต่ยังไม่ได้หมดแค่นี้นะครับ เพราะยังมีอีก ผมยังไม่หยุดแค่ 2 อุทยานฯ แน่นอน ไหนๆ ก็มาทั้งทีแล้ว ก่อนจะไปเที่ยวต่อก็แวะที่ตลาดของ อ.ท้ายเหมืองเสียหน่อย เพื่อเติมพลัง ได้ชิมเย็นตาโฟ ที่ใส่กุ้งชุบแป้งทอดของที่นี่แล้ว อยากให้แถวบ้านทำแบบนี้้บ้างจัง เขาใช้กุ้งชุบแป้งทอดแทนการใช้เกี้ยวทอดครับ รวม pepsi 1 ขวด?ราคา 35 บาท จากนั้นก็บึ่งมอไซต์ไปเติมน้ำมันซักหน่อย จ่ายค่าน้ำมันไป80 บาท หลังจากนั้นก็ออกตามล่าหาตราอุทยานแห่งชาติต่อไปครับ

หลายคนสงสัยว่า เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า ทำไมถึงเป็นทริปภูเก็ต แต่ไม่ได้เที่ยวภูเก็ต ไม่ผิดแน่นอนครับ ผมเองไปภูเก็ตเมื่อวันที่ 26-29 ก.ค. 2552 ที่่ผ่านมา ทริปนี้ไม่ได้เตรียมตัวอะไรไปเลย เพราะว่าใจจริงไม่ได้จะลงไปเที่ยวครับ จะลงไปหาสุดที่รัก ที่ไปประชุมอยู่ที่นั่น โดยการเดินทางของผมเริ่มต้นที่ จ.สุราษฏร์ธานี เอ๊ะ ทำไมไม่เริ่มที่ หมอชิต หรือสายใต้ใหม่ละ? พอดีว่าเพื่อนผมแต่งงานที่ สุราษฯ ในวันที่ 25 ผมจึงลงไปพร้อมๆ กับเพื่อนครับ ทำให้สบายขึ้น ไม่ต้องแบกกระเป๋าไปขนส่ง เล่ากันต่อ ผมนั่งรถสาย สุราษฯ – ภูเก็ต ซื้อตั๋ว ราคา 290 บาท เป็นรถของบริษัท PP Service ที่ตลาดเกษตร 2 รถบัส ออกเวลา 09.40 น. ทีแรกที่ผมซื้อตั๋วนั้นเป็นรถตู้ แต่พอทางคนขายตั๋วเขาลองโทรไปสอบถามกับคนขับรถตู้ว่า กระเป๋าใหญ่ไปได้มั้ย ปรากฏว่าไปไม่ได้ ผมจึงต้องนั่งรถบัสไป ตอนนั้นตั้งใจว่าจะไปหาอะไรทานรองท้องก่อน แต่รถกลับมาไวผิดปกติ ผมจึงต้องขึ้นไปบนรถเลย ผมเลือกนั่งเบาะหลัง ๆ แบบที่เคยนั่งอยู่เป็นประจำ สัมภาระเขาไม่ได้เก็บไว้ใต้ท้องรถครับ กระเป๋าเขาเอามาโยนๆ ไว้ที่หลังรถ ที่ผมไม่สบอารมณ์อย่างนึงคือ เด็กรถนั่นโยนกระเป๋าของผู้โดยสาร ก็คือมันไม่คิดบ้างเลยว่า ข้างในจะมีของมีค่า ที่สามารถแตกหักได้ ตอนนั้นผมเอา filter C-PL ราคา 1,800 บาท ใส่ไว้ที่กระเป๋าหน้าด้วย ใจไม่ดีเหมือนกัน เพราะมันโยนแบบไม่ปราณีเลย อยากให้หลายคนที่อ่านๆ ช่วยกันเป็นหูเป็นตาหน่อย 081-415-5605 นี่สำหรับเบอร์แจ้งพนักงานของบริษัทพี.พี.บริการ ผมจดมาจากหน้ารถที่แปะไว้ เพื่อแจ้งเรื่องร้องเรียน รถวิ่งช้ามาก จอดนาน จอดทุกป้ายเลยก็ว่าได้ ผมหลับแล้วหลับอีก ยิ่งช่วงที่จะผ่านสุราษ – พังงา นี่ทรมานสุด เพราะขึ้นเขา บริเวณเขาหลักน่ะครับ มันช้ามากๆ และเป็นเวลาบ่ายแล้วด้วย ผมยังไม่ได้ทานข้าวเช้าเลย ทำให้หิวมาก จนมาถึงภูเก็ต ผมลงรถที่แยกทางเข้าสนามบิน ประมาณ 16.00 น. แทบไม่น่าเชื่อ ผมอยู่บนรถบัส 6 ชั่วโมงแล้ว ซึ่งจุดที่ผมลงนั่นรถโดยสารประจำทางจะต้องลงมาตอกบัตรเวลากันที่นี่ จากนั้นก็จ้างมอเตอร์ไซต์รับจ้าง ไปส่งที่โรงแรม Indigo Pearl เพื่อหาที่พัก ผมได้ที่พักที่ติดกับ indigo เลย อยู่ด้านหน้า ชื่อว่าเพ็ญศิริ เฮาส์ ในราคาคนไทย 500 บาทต่อคืน ก็ถือว่าไม่แพงครับ มีทุกอย่างพร้อม ห้องน้ำ เครื่องทำน้ำอุ่น แอร์ ตู้เย็น ทีวี ตู้เสื้อผ้า ตู้เซฟ ได้มาตรฐานโรงแรมทั่วไปเลยครับ อ้อผมลืมบอกไปว่า ลุงมอไซต์ พาผมทัวร์ซะรอบเลย เพื่อหาที่พัก เขาคิดค่าบริการ 150 บาท ใจจริงผมจะให้ 200 แล้วละ เพราะว่า วนเวียนอยู่กันเป็น ชั่วโมง กว่าผมจะได้ที่พักอยากให้ค่าเสียเวลาลุงเขาด้วยน่ะ แต่ว่าแบงค์ 100 ผมมีใบเดียว จึงให้ลุงไป 170 บาท เป็นสินน้ำใจ เพราะผมเองก็ให้ลุงพาไปหลายที่ และกระเป๋าก็หนักมากด้วย ประมาณ 40 – 50 โลได้อะครับ หนักมั้ยละ พอพักจนหายเหนื่อยแล้วก็ออกไปถ่ายรูปที่หน้าหาดในยางซักหน่อย ไหนๆ ก็มาแล้ว หาดในยางอยู่ในอุทยานแห่งชาติสิรินาถ ซึ่งทางที่ผมมาก็ผ่านหน้าอุทยานครับ เลยคิดว่ามาทริปนี้ได้แล้วแน่ๆ 1 แต้ม ใน passport อุทยานแห่งชาติ หาดในยางเงียบมากๆครับ อาจจะเป็นเพราะช่วง Low Season ด้วยแหละ ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมากนัก ส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ บรรยากาศดีครับ สงบมาก เหมาะแก่การพักผ่อนจริงๆ บริเวณหาดก็จะมีร้านอาหาร ร้านสปา และร้่านของบริษัททัวร์อยู่เต็มไปหมด บางแห่งก็ปิดกิจการไปแล้ว ด้วยว่าหาดนี้ก็โดนซึนามิด้วย

เดินจนเหนื่อยผมก็แวะทานข้าวที่ร้าน Green ป้าเจ้าของร้านได้ถามไถ่ผมว่ามาทำอะไร เห็นแบกกล้อง ขาตั้งกล้องมา กับใส่เสื้อกั๊กตัวเก่ง ผมจึงบอกไปว่า มาเก็บข้อมูลทำเว็บไซต์น่ะครับ ป้าเองเขาก็สนใจจะทำเว็บอยู่เหมือนกัน เอาล่ะ ได้คุยกันยาวเลยครับ อาหารที่นี่อร่อยครับ ผมสั่งสิ้นคิดปลาหมึกไปจานนึง ขอบอกว่า ปลาหมึกสดมาก รู้สึกได้ถึงความหอมมันของเนื้อปลาหมึก แบบที่ร้านแถวบ้านไม่มีรสชาติแบบนี้เลย เนื้อมันนุ่ม และหวานนิดๆ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ามันต่างกันยังไง แต่ปลาหมึกเป็นกับปลาหมึกตายมันก็ต้องต่างกันอยู่แล้วละครับ ป้าเขาได้เอารูปตอนโดนซึนามิมาให้ดู ร้านพังเป็นแถบๆ เลย ดีที่ป้าเขาเห็นเหตุการณ์ เลยหนีได้ัทัน ป้าพูดไปพลางขนลุกไปด้วย เพราะมันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่อาจลืมได้

ราคาอาหารก็ ถือว่า แพงไปนิดครับ ป้าแกยังบอกว่า อาหารที่นี่แพงมั้ย แต่ป้าว่าก็เหมือนๆ กันทุกหาดนะ (เหอๆ ผมจะบอกว่า 90 บาท นี่ไม่ใช่ราคาคนไทยแล้วละครับ กับ pepsi 1 ขวดเนี่ย มันแพงไปนะป้า) แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ถ้าบอกว่าแพงป้าแกจะลดให้หรือเปล่าละ เพราะว่าราคาจริงๆ มันก็ 120 – 160 บาท เข้าไปแล้ว ผมดูจากเมนู ที่ร้านป้าเขาน่ะครับ จากนั้นผมก็เดินถ่ายรูปอีกนิดหน่อย ก่อนจะกลับไปที่ห้องพัก รอที่รักเลิกประชุม คืนนี้ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยครับ เพราะผมไม่ได้เตรียมการอะไรมาเลย จึงไม่รู้แหล่ง ยังไม่รู้ที่ว่าจะไปไหนได้บ้าง จบวันแรกด้วยการนอนอยู่ในห้องพัก ช่างน่าเศร้าจริงๆ แล้วจะมาต่อวันที่ 2 ของทริปภูเก็ต แต่ไม่ได้เที่ยวภูเก็ตนะครับ วันนี้ขอทิ้งไว้แค่นี้ก่อน

สรุปยอดเงินที่ใช้

1. ตั๋วสุราษฯ – ภูเก็ต 290 บาท
2. ค่ามอไซต์รับจ้าง 170 บาท
3. ค่าห้องพัก 500 x 2 ?= 1,000 บาท
4. ค่าอาหารริมหาด 90 บาท

รวมยอดเงิน 1,550 บาท โดยประมาณ

นายเกษมสันต์ จิณณวาโส อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) เปิดเผยว่า กรมอุทยานฯ ได้ออกประกาศปิดแหล่งท่องเที่ยวและการเข้ามาพักแรมในเขตอุทยานแห่งชาติทั่ว ประเทศรวม 44 แห่ง เพิ่มเติม เนื่องจากต้องการให้แหล่งท่องเที่ยวและธรรมชาติได้มีการฟื้นฟูสภาพธรรมชาติ และเกิดการกระจายตัวของการท่องเที่ยวในแหล่งอื่นๆ บ้าง ประกอบกับมีแหล่งท่องเที่ยวหลายแห่งมีความเสี่ยงต่อภัยธรรมชาติ เนื่องจากสภาพอากาศที่แปรปรวน ซึ่งอาจไม่ปลอดภัยแก่นักท่องเที่ยว
นอกจากนี้ หลังจากที่รัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยให้ลดค่าธรรมเนียมเข้าชม อุทยานฯ จำนวน 50% เป็นเวลา 3 เดือน ตั้งแต่ 16 กุมภาพันธ์ – 15 พฤษภาคม ที่ผ่านมา ล่าสุดคณะรัฐมนตรี(ครม.) มีมติขยายเวลาลดค่าธรรมเนียมเข้าชมอุทยานฯ ไปจนถึงวันที่ 31 ตุลาคมนี้

อุทยานแห่งชาติ 44 แห่งที่ปิดการท่องเที่ยวและการเข้าพักแรม ได้แก่

1. เขาใหญ่ บริเวณเส้นทางศึกษาธรรมชาติ จุดชมวิวผาเดียวดาว ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-30 กันยายน 2552
2. เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด บริเวณเกาะทะลุและเกาะกุฎี ตั้งแต่ 1 พฤษภาคม-30 กันยายน 2552
3. แก่งกระจาน บริเวณบ้านกร่างและเขาพะเนินทุ่ง และเส้นทางชมบัวผุด กม.111 ตั้งแต่ 1 สิงหาคม-31 ตุลาคม 2552
4. เขาสก บริเวณน้ำตกสิบเอ็ดชั้น น้ำตกบางเลียบน้ำ น้ำตกโตนกลอย น้ำตกธารสวรรค์ ถ้ำน้ำทะลุ ถ้ำสี่รู ถ้ค้างคาว ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-14 ธันวาคม 2552
5. หมู่เกาะอ่างทอง 1 พฤศจิกายน-23 ธันวาคม 2552
6. ใต้ร่มเย็น เส้นทางศึกษาธรรมชาติระยะไกลเขาหนองสันเย็น น้ำตกทุกแห่ง ตั้งแต่ 15 สิงหาคม-30 พฤศจิกายน 2552
7. คลองพนม เส้นทางชมบัวผุด ถึง 31 ตุลาคม2552
8. แก่งกรุง กิจกรรมท่องเที่ยวลำน้ำคลองยัน ตั้งแต่ 1 ตุลาคม-25 ธันวาคม 2552
9. หมู่เกาะชุมพร 1 ตุลาคม-25 ธันวาคม 2552
10. แหลมสน หมู่เกาะกำ ตั้งแต่พฤษภาคม-15 พฤศจิกายน 2552
11. ธารเสด็จ-เกาะพะงัน น้ำตกธารเสด็จ ตั้งแต่ 1 ตุลาคม-23 ธันวาคม 2552
12. หมู่เกาะพยาม อ่าวไข่เต่า เกาะช้าง ตั้งแต่ 16 พฤษภาคม-15 พฤศจิกายน 2552
13. เขาพนมเบญจา ตั้งแต่ มิถุนายน-31 ตุลาคม 2552
14. เกาะตะรุเตา หมู่เกาะอาดัง-ราวี พฤษภาคม-15 พฤศจิกายน 2552
15. หมู่เกาะลันตา เกาะรอก หินแดง-หินม่วง เกาะตุกนลิมา พฤษภาคม-31 ตุลาคม 2552
16. หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้ กิจกรรมล่องเรือ ตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน-31 มกราคม 2553
17. หาดเจ้าไหม เกาะมุก ถ้ำมรกต เกาะกระดาน เกาะแหวน เกาะเชือก ตั้งแต่พฤษภาคม-15 พฤศจิกายน 2552
18. หมู่เกาะสิมิลัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จนถึง 15 พฤศจิกายน 2552
19. หมู่เกาะสุรินทร์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จนถึง 15 พฤศจิกายน 2552
20. เขาหลวง ตั้งแต่ 1พฤษภาคม-31 ตุลาคม 2552
21. ศรีพังงา น้ำตกตำหนัง น้ำตกโตนอู และน้ำตกโดนเด้ง ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-30 กันยายน 2552
22. หมู่เกาะเภตรา พฤษภาคม-31 ตุลาคม 2552
23. เขาปู่-เขาย่า บริเวณน้ำตกเหรียงทอง น้ำตกหนานปลิว น้ำตกควนประ น้ำตกปากแจ่ม น้ำตกปลิว น้ำตกธาราวารินทร์ ตั้งแต่ 15 พฤศจิกายน-15 ธันวาคม 2552
24. ภูกระดึง ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-30 กันยายน 2552
25. ผาแต้ม บริเวณป่าดงนาทาม ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-30 กันยายน 2552
26. คลองตรอน ตั้งแต่ 1 กันยายน-31 ตุลาคม 2552
27. ทุ่งแสลงหลวง ทุ่งโนนสน ถึง 30 กันยายนนี้ ส่วนน้ำตกแก่งโสภา ถ้ำเดือน ถ้ำวังพระแดง สะพานสลิง ตั้งแต่ 1 กันยายน-31 ตุลาคม 2552
28. น้ำตกชาติตระการ น้ำตกผาจาน ผาแดง ผากระดานเลข ตั้งแต่ 1 กันยายน-30 กันยายน 2552
29. ตาดหมอก บริเวณน้ำตกตาดหมอก น้ำตกสองนาง ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
30. แม่วงก์ บริเวณยอดเขาโมโกจู น้ำตกแม่ระสา น้ำตกแม่เรวา ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
31. ขุนสถาน บริเวณถ้ำละโอ่ง น้ำตกผาแดง น้ำตกขุนสี น้ำตกตาคลี น้ำตก น้ำลี หลวง ดอยธง ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
32. ขุนน่าน ลำน้ำว้าตอนบน ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
33. แม่ยม แก่งเสือเต้น ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-30 กันยายน 2552
34. เวียงโกศัย น้ำตกแม่เกิ่งหลวง ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
35. ดอยภูคา บริเวณเดินป่าท่องธรรมชาติ เที่ยวน้ำตก เที่ยวถ้ำ และกิจกรรมล่องแก่ง ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-30 กันยายน 2552
36. แม่เมย บริเวณถ้ำแม่อุสุ
37. ศรีสัชนาลัย น้ำตกตาดดาว ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-31 ตุลาคม 2552
38. ขุนแจ ถึงวันที่ 31 ตุลาคม 2552
39. ภูซาง บริเวณภูชมดาว ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
40. ดอยหลวง น้ำตกปูแดง น้ำตกวังแก้ว น้ำตกจำปาทอง ตั้งแต่ 1 มิถุนายน-30 กันยายน 2552
41. ศรีลานนา น้ำตกม่อนหินไหล น้ำตกป่าพลู ตั้งแต่ 1 สิงหาคม-31 ตุลาคม 2552
42. ห้วยน้ำดัง เส้นทางเดินป่า ล่องแพ ลำน้ำแม่แตง วันที่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
43. ดอยฟ้าห่มปก บริเวณยอดดอยผ้าห่มปก ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-30 กันยายน 2552
44. ดอยสุเทพ-ปุย ตั้งแต่ พฤษภาคม-30 กันยายน 2552

ในวันเสาร์อาิทิตย์เราจะเห็น “ลูกสาว” ของบรรดาร้านค้า มาช่วยขายของด้วย ซึ่งก็ช่วยเรียกสายตาจากหนุ่มๆ ได้เยอะเลยครับ ที่คิดแบบนี้เพราะสังเกตุจากหลายๆร้าน อาจจะเป็นเทคนิคการขายก็ได้ อันนี้ผมไม่ทราบเหตุผลจริงๆ เพราะไม่กล้าถาม ^^;

บ้านขุนจำนงจีนารักษ์ ก็มีการจัดมุมใหม่ ย้ายทีวี ย้ายตู้ ที่ดูเกะกะ ให้อยู่ติดกับผนัง เพื่อให้นักท่องเที่ยวเดินชมได้สะดวก ส่วนพี่ที่วาดรูปอยู่หน้าบ้านขุนฯ ก็ยังอยู่เหมือนเดิมครับ ฝีมือไม่ตก เสื้อที่พี่เขาเพ้นต์ จะมีสัญลักษณ์คำว่า “สามชุก” ซึ่งผมเพิ่งนึงสงสัย ว่าทำไมเหมือนกันจัง พี่เขาบอกว่า วาดอยู่ทุกวัน แต่สังเกตุดีๆ จะมีบางจุดที่่ต่างกัน ว่าแล้วพี่เขาก็วาดให้ดูเลยครับ มือนิ่งมากๆ

เดินมาอีกหน่อย ก็เจอกับ ลานโพธิ์ ที่หลายๆคนจะชอบมานั่งพักผ่อนกัน เพราะตรงนี้เคยเป็น “ที่ว่าการอำเภอสามชุก” จะมีต้นโพธิ์ใหญ่คอยให้ร่มเงา ซึ่งวันที่ผมไปก็เจอกับ นักเรียนมานั่งบรรเลงดนตรีไทยให้ฟัง ซึ่งก็มีกล่องรับบริจาคตั้งอยู่ด้านหน้า ตามแต่จิตศรัทธา ตรงข้ามกัน เป็นร้าน ติ่มซำ “ลิ้ม ฮั่ว เฮง” ผมเคยมากินอยู่แต่เมื่อมองไปอีกที เอ๊ะ เหมือนไม่ใช่ร้านเดิม เนื่องจากเขาแต่งร้านใหม่ ผมก็ลืมถ่ายรูปร้านที่เขาแต่งใหม่มาให้เปรียบเทียบ แต่ดูทันสมัยขึ้น ชั้นวางถ้วยชา กาแฟ โบราณ ได้หายไปแล้ว ด้านหน้าร้านก็ทำใหม่หมด สรุปว่า เหมือนคนละร้านกันเลยก็ว่าได้ ในรูปด้านบนนี้ เป็นร้านขายเสื้อ ขายของที่ระลึก กับฝั่งตรงข้ามกันคือ “โรงแรมอุดมโชค” ซึ่งไม่ได้เปิดทำการมานานแล้ว แต่ครั้งนี้ที่ผมไปนั้นเขาได้ปรับปรุงสภาพให้เป็น ร้านกาแฟ และเครื่องดื่ม ด้านบนที่เคยเป็นโรงแรมก็ ได้นำหนังโบราณมาฉายให้ชมฟรีๆด้วย ในห้องก็จะมีเก้าอี้ยาว และแอร์เย็นๆให้ได้ดับร้อนกันได้ ส่วนตรงบันได เขาก็มีกล่อง เขียนไว้ว่า “ค่าน้ำ ค่าไฟ” เป็นกล่องบริจาคครับ

มีร้านอรุณสวัสดิ์ ที่ผมเพิ่งเห็น น่าจะเป็นร้านที่เปิดใหม่ ในร้านก็จะตกแต่งด้วยของเล่นโบราณๆ ที่ได้บรรยากาศแบบ classic โทนสีในร้านก็จะออกฟ้า เขียว มีสินค้ากิ๊ฟช๊อปขายอยู่ เป็นร้านแนวๆ แบบที่เห็นได้ทั่วไปตามแหล่งท่องเที่ยวดังๆ อาทิ ปาย , อัมพวา เป็นต้น แล้วก่อนกลับในครั้งนี้ได้เห็นร้านก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นยักษ์ จะยักษ์แค่ไหนดูกันเองจากภาพครับ

เหตุผลที่ตลาดสามชุกเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้ เป็นเพราะอะไร? ลองอ่านจากลิ้งค์ด้านล่างนี้ครับ
ตลาดร้อยปีสามชุก The Designed Market

เว็บไซต์ตลาดสามชุก
http://www.samchuk.in.th

สารานุกรมเสรี ตลาดสามชุก
http://th.wikipedia.org/wiki/ตลาดสามชุก

ตบท้ายด้วยภาพที่เคยถ่ายไว้ ตอนที่ไปครั้งแรก ครับ

ตลาดลาดชะโดก่อตั้งมาเป็นเวลากว่า 100 ปี โดยพัฒนามาจากตลาดน้ำ เดิมชุมชนชาวจีนสร้างเรือนแพทรงไทยค้าขายสองฝั่งคลอง เกิดเป็นรูปแบบตลาดน้ำ ต่อมาได้ใช้พื้นที่ริมน้ำซึ่งเป็นของวัดลาดชะโด สร้างตลาดไม้ใต้ถุนสูงพ้นน้ำเพื่อค้าขาย แล้วขยายเข้าไปสูงฝั่งเรื่อยๆ จำนวนเกือบร้อยคูหา ในอดีตมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก

ด้วยความน่าสนใจและเสนห์ของตลาดเก่าแก่แห่งนี้ ทำให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาเยี่ยมชมเป็นระยะๆ ทั้งยังเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนต์ไทยและละครโทรทัศน์มาถ่ายทำหลายเรื่อง อาทิ “บุญชู” , “รักข้ามคลอง” , “สตางค์” , “ชื่นชอบชวนหาเรื่อง” , “ดงดอกเหมย” , “ความสุขของกะทิ” เป็นต้น

วัตถุล้ำค่า วังมัจฉามากมี

ของดีทำจากปลา ในนามีข้าว

มีอีกคำขวัญครับ

“ลาดชะโดแดนทำหรีด อดีตแหล่งรวมปลา

เสาศาลาวัดต้นใหญ่ ภาพยนตร์ไทยมาถ่ายทำ

งามล้ำด้วยสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น”

ตลาดลาดชะโดมีความคล้ายคลึงกับตลาดสามชุกมาก และยังคงสภาพความเก่าแก่และมนต์ขลังอยู่ อย่างไม่เสื่อมคลาย ซึ่งในความรู้สึกของผมเอง จะได้บรรยากาศคนละอย่างกับที่ “สามชุก” ซึ่งตอนนี้สามชุกเองพัฒนาไปมาก และมนต์เสน่ห์ของความเก่าแก่เริ่มจะจางหายลงแล้ว เพราะมีธุรกิจหลายชนิดได้เข้ามากอบโกยกันที่นี่ พื้นที่แทบทุกตารางเมตรเป็นเงินเป็นทอง เลยก็ว่าได้ มีร้านค้าเต็มไปหมด โดยเฉพาะช่วงวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ ซึ่งผมเคยไปครั้งก่อนๆ จะดูเป็นตลาดที่เงียบสงบอยู่บ้าง แต่ตอนนี้หามุมสงบยากเสียแล้ว ซึ่งต่างจากที่ลาดชะโด ผมพูดได้เลยว่า มีมุม ที่ใครต้องการความสงบ ต้องการสมาธิในการทำงาน น่าไปนั่งมากๆ มันเงียบ เย็น และได้บรรยากาศ ถ้าคุณเบื่อที่จะนั่งอยู่บ้าน ลองแวะไปที่ลาดชะโดครับ ที่นี่มีกิจกรรมไว้บริการนักท่องเที่ยว อาทิ

• นั่งเรือชมวิถีชีวิตริมคลองลาดชะโด จากท่าน้ำคันทรีโฮม ไปตลาดลาดชะโด
• ชมร้านขายยาแผนโบราณสภาพเดิมๆ
• สัมผัสการนวดฝ่าเท้าริมคลอง
• ก๋วยเตี๋ยวเรือริมคลอง (มีคนคอนเฟิร์มว่าอร่อยมาก)
• ดูของเก่าจากอดีตในตลาดลาดชะโด
• ชมการสาธิตการยกยอหาปลาของชาวบ้านริมน้ำ
• พายเรือชมวังมัจฉาธรรมชาติ อาทิ ปลาชะโด ปลากราย ปลาหางแพน ปลาเทโพ ปลาสวาย
• นั่งเรือชมบ้านทรงไทยริมน้ำ และรังนกกระจาบ
• ชมสถานที่เคยใช้ถ่ายทำภาพยนต์
• ชมอาคารเรียนไม้ ที่ยาวที่สุดในโลก (ยาวมากๆครับ เป็นอาคารรูปตัว E)
• ศาลาการเปรียญอายุ 100 กว่าปีของวัดลาดชะโด (ใหญ่มาก เสาทำจากไม้ตะเคียน)
• ชมพิพิธภัณฑ์ชาวนาลาดชะโด
• นิทรรศการภาพเก่าเล่าอดีต
• สถานีตำรวจ (งงใช่ม่ะครับ คุณต้องไปดูเอง แล้วจะอึ้ง)

บรรยากาศภายในตลาดลาดชะโด มีสินค้าพื้นบ้าน ที่ใช้วัตถุดิบในท้องถิ่น มีพิพิธภัณฑ์ประมงพื้นบ้าน ที่เก็บรวบรวมอุปกรณ์การจับปลา และการทำนาของชาวบ้านไว้ แต่ในความรู้สึก ยังจัดแสดงแบบกระจัดกระจายอยู่? มีร้านขายพวงหลีด ที่เป็นเจ้าแรกในประเทศที่ทำพวงหลีดจากผ้าเช็ดตัว

สถาปัตยกรรมเก่าแก่ของตลาดลาดชะโดที่ยังคงรักษาไว้ ที่นี่ได้รับรางวัลพระราชทานอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ปี 2549 ประเภทชุมชนพื้นถิ่น ส่วนใหญ่ตลาดเก่าๆ ตามต่างจังหวัดจะเป็นตลาดลักษณะนี้และตั้งอยู่ริมน้ำ เมื่อก่อนแถวบ้านเราก็เคยมี แต่น่าเสียดายที่ถูกรื้อทิ้งไปแล้ว

ร้านที่อยู่ติดริมน้ำทำให้อากาศที่ร้อนๆ เย็นสบายขึ้นเยอะ ถ้าไปนั่งชิลๆ ตรงนั้นก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ ตรงริมน้ำนี้มีบริการนวดจับเส้นด้วย

การเดินทางของผู้คนสมัยก่อนจะใช้เรือเป็นยานพาหนะ ใต้ถุนสูงเพราะพอถึงเดือน กันยา – ตุลา ช่วงที่น้ำมา จะทำให้ระดับน้ำสูงมาก เพื่อกันน้ำท่วมจึงต้องทำให้สูงเกินกว่าระดับน้ำให้เยอะๆ ถ้าน้ำขึ้นสูงจะกลายเป็นตลาดกลางน้ำ

โรงเรียนวัดลาดชะโด เป็นโรงเรียนที่มีอาคารไม้ลักษณะเด่น รูปตัว E และมีความยาวที่สุดในประเทศไทย ดูจากภาพด้านล่างสุดแล้วจะทราบว่า ที่ว่ายาว มันยาวแค่ไหน สะพานไม้เก่าที่หน้าโรงเรียน ไปยังอีกฝั่งซึ่งเป็นสถานีตำรวจ ซึ่งโรงพักนี้ก็ยังอยู่ในสภาพเดิมๆ ทุกประการ ถ้าคุณลืมภาพของโรงพักสมัยก่อนเป็นอย่างไร แวะมาที่นี่ครับ

ส่งท้ายด้วยภาพวัดลาดชะโด และศาลาการเปรียญที่ใหญ่มาก เสาทำด้วยไม้ตะเคียนขนาดใหญ่ จากขนาดของศาลา บ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองในอดีตของที่นี่ได้เป็นอย่างดี และสังเกตุที่ลำโพงขยายเสียงของวัด จะใช้ทั้งหมด 4 ด้าน ด้านละ 7 ตัว ทำให้ได้ยินไปทั่ว ในวันพระผู้คนจะแห่แหนมากันจนแน่ศาลาเลยทีเดียว

คราวหน้าจะเก็บลายละเอียดยิบย่อยมาฝากครับ

]]> http://talk2trip.com/2009/05/%e0%b8%95%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%8a%e0%b8%b0%e0%b9%82%e0%b8%94-1.html/feed 3 http://talk2trip.com/2008/08/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%8a%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%95%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5.html http://talk2trip.com/2008/08/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%8a%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%95%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5.html#comments Sun, 17 Aug 2008 17:30:58 +0000 Talk2Trip http://talk2trip.com/?p=26 ได้ยินกิตติศัพท์ของที่นี่มานานพอสมควรแล้ว เมื่อมีโอกาสได้ไป ก็ไม่ลืมเก็บภาพมาฝากชาว ทอล์คทูทริปครับ ที่ตลาดสามชุกนี้เป็นตลาดเก่าแ่ก่ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง ของจังหวัดสุพรรณบุรีที่ยังคงกลิ่นไอของความขลัง เก่าแก่ และบรรยากาศเดิมๆ ไว้เป็นอย่างดี มีนักท่องเที่ยวไปเยือนตลาดเยอะมาก รายการทีวีหลายรายการก็ไปถ่ายที่นี่ มีร้านบ้านโค๊ก ที่เป็นร้านที่มีชื่อเสียงมากในตลาด เพราะเมื่อเข้าไปในร้านแล้ว คุณจะต้องตะลึุงกับผลิตภัณฑ์จากโค๊ก แทบทุกชิ้นจากมุมโลก ได้รวมไว้ที่นี่เลยครับ เรียกง่ายๆ ว่าเป็นพิพิธภัณฑ์โค๊กเลยก็ว่าได้ และที่หนึ่งที่ใครไปก็ต้องเข้าไปเยี่ยมชมก็คือ พิพิธภัณฑ์บ้านขุนจำนงจีนารักษ์ เป็นบ้านไม้ ที่ตกแต่งใหม่ พื้นบ้านขัดจนเงาวับเลยครับ มีของใช้ที่ยังคงเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี เช่นหมอนรองฝิ่น ตู้เย็นสมัยก่อน โต๊ะ เก้าอี้ ที่นอน และจานชามต่างๆ และที่นี่ก็มีร้านถ่ายรูปโบราณ เป็นร้านที่รับถ่ายรูปมานานแล้ว ภาพที่ถ่ายเป็นภาพขาวดำ ทำให้ดูโบราณจริง ๆ ครับ มีดาราหลายคนได้มาถ่ายรูปไวกับร้านนี้ด้วย